Dit academisch jaar ben ik goed bezig. Twee tentamens gehaald. Door omstandigheden moet ik een aantal ECTS later afronden. Moeilijk is het niet maar je moet het wel ‘even’ doen.

Mijn plan was om heel stoer in één jaar, net zoals mijn kinderen, een propedeuse te halen. Die ambitie heb ik kort geleden iets moeten bijstellen: het gaan er 10 EC minder worden. Het gemiste vak Kunstgeschiedenis haal ik volgend jaar in. Lang leven de Open Universiteit!

Als ik mijn vrije ruimte gevuld laat met eerder afgeronde cursussen kan ik vanaf nu over twee jaar mijn bachelor halen. Maar eigenlijk denk ik aan het invullen van de vrije ruimte met een educatieve minor. En dan nog een aantal interessante jaren beleven als leraar Nederlands of Geschiedenis.

De komende twee kwartielen ben ik zogezegd bezig met de Inleiding cultuurwetenschappen en het fantastische boek De duizelingwekkende jaren van Philipp Blom, het boek Literair Mechaniek en de bijbehorende opdracht van het Letterkunde, Europa in het ancien régime en de Nederlandse Republiek (1500 – 1800), Europese reflecties op Amerika na 1900 en heel veel Filosofie.

Ik zie mijn studie als een voorbereiding op een betere toekomst maar ook als therapie. Ontwikkelen. Uitgedaagd worden. Iets heel leuks doen. En het werkt als een tierelier.